To koniec. On chce ze mną zerwać.
Jego mama płakała po spotkaniu.
Cały czas mnie wychwalałaś.
Dotknęło ją to, że lekceważyłaś jej syna.
Masz, czego chciałaś. Zadowolona?
Mam gdzieś, czy będziesz mnie swatać.
Zostaw mnie w spokoju.
Dlaczego nic nie mówisz?
Co się stało?
Zerwałem z nią.
Co? Rzuciłeś Hyeyun?
Podobasz mi się, siostro.
Dręczyłaś moją żonę. To błąd.
Skarbie.
Nie płacz. Jestem kobieciarzem.
Ty draniu.
Mój ojciec podjął decyzję na temat ślubu.
Moi rodzice też.
Kiedy wszyscy się spotkamy?
Może w przyszłym tygodniu? Nie ma na co czekać.
Kopę lat.
Co ty wyprawiasz?
Hyeyun tu była.
Byliście umówieni?
Dziwnie się zachowywała. Nie poznałem jej.
Nie jest sobą. Prawie ją potrąciłem.
Powiedziała, że nawyki są bezpieczne jak klej.
Mówiła dziwne rzeczy.
ODCINEK 4
Chyba nie zaskoczyłam pani prośbą o spotkanie.
Nie, mnie też zależało na spotkaniu.
Zgodnie z umową, wybrałam daty ślubu.
Wybierając daty czułam,
że będą cudownym małżeństwem.
Ale oni...
Pani Ha, oni przechodzą trudny okres.
Kierujmy się własnym rozsądkiem. Nie dajmy się zwariować.
Nie możemy ich do niczego zmusić.
Właśnie.
Zdaje pani sobie sprawę,
że to nie była ich własna decyzja.
Sugeruje pani, że to przeze mnie?
Oczywiście, że nie. Niby dlaczego przez panią?
To głównie moja wina.
- To znaczy... - Tak mi przykro.
Proszę się nie martwić.
Byłam przewrażliwiona w ten dzień.
Pani syn to dobry człowiek.
Dziękuję, że pani go tak dobrze wychowała dla Hyeyun.
Krępuje mnie, że tak się pani tłumaczy.
Pani Ha, wyprawmy cudowne wesele.
Zgoda, ale najpierw muszę przekonać do tego Jeonghuna.
Dałam im swoje błogosławieństwo,
bo mój syn chciał poślubić Hyeyun.
Nie jest to już takie pewne. Nie wiem, co robić.
Powinnam trochę namieszać?
Przykro mi, że Hyeyun ma złamane serce.
Porozmawiam z Jeonghunem.
- Dokąd to? - Duszę się.
Nie wychodź za niego.
I tak nie mogę. Bez obaw.
Spotkałam się z jego matką. Była nieprzejednana.
Po co się z nią spotkałaś? Ostatnio ją wkurzyłaś.
Chciałam ją przeprosić.
Nie wierzę ci. Pewnie znów ją wkurzyłaś.
Nie chcesz, żebym była szczęśliwa?
Do tej pory robiłam dla ciebie wszystko.
Co ty wygadujesz?
Znowu to samo.
Nie masz pojęcia, jak zniszczyłaś nam życie.
Nie obwiniaj mnie o rozstanie. Nie byłaś dla niego dobra.
To nie moja wina. Rozstaliśmy się przez ciebie.
Nie okazałaś za grosz szacunku, wygadując te brednie.
Czyli stajesz po jej stronie.
Jesteś niewdzięczna, ale przełknę tę gorzką pigułkę.
Nie wierzę, że to robisz.
Zamknij się.
Chcesz mnie uderzyć?
Skoro tak mną gardzisz,
wynoś się z tego domu.
Jak sobie życzysz. I tak miałam to zrobić.
Gdzie się wybierasz?
Co jej się stało?
Powiedziałam jej o spotkaniu z panią Ha.
Coś się stało?
Była bezczelna.
Próbowałam załagodzić sytuację, a Hyeyun się wściekła.
Powinnaś być milsza dla swojej córki.
To wyrodne córki. Tak bardzo się dla nich poświęciłam.
Hyeyun uważa, że nie mam serca,
a Hyejin nawet tu nie przychodzi.
Hyejin od spotkania nie odbiera telefonu.
Ta impreza sporo nas kosztowała.
Mam gdzieś, czy dzwoni czy nie.
Niech sobie radzą beze mnie.
MAMA
Wiedziałam.
Coś nie tak z twoim telefonem? Od spotkania się nie odzywasz.
Dohyun ma romans?
Zadajesz sporo pytań. Napijesz się czegoś?
A co masz?
Zrobię ci mrożoną herbatę śliwkową.
O co chodzi z Dohyunem?
Rozmawiaj ze mną, proszę.
Mam tylko dwie córki, a sprawiają same kłopoty.
Hyeyun jest grzeczna. To ja sprawiam kłopoty.
Kto tak powiedział?
Byłaś przy mnie, gdy miałam problemy.
Z Dohyunem to nic poważnego.
Pokaż swój telefon.
- Po co? - No pokaż.
Niech go szlag.
Mamo.
To było do przewidzenia.
Czułam, że coś jest nie tak.
To cię musiało nieźle wkurzyć.
Jesteś nieustępliwa.
Mój zięć to kretyn. Chcę się z nim natychmiast zobaczyć.
- Nie ma potrzeby. - Jak to?
Przepisz dom na siebie, żeby nim dysponować.
Nie potrzebuję tego.
Jak to nie, idiotko?
Mówiłam, żebyś miała się na baczności.
Romanse stały się plagą.
Gdzie twój telefon? Nieważne, sama zadzwonię.
Nie rób tego.
Nie chcę tak żyć.
Mam tego dość.
To przeze mnie.
Nie kasuj zdjęcia tej zdziry.
Wygląda zbyt naturalnie. Chcę trochę więcej.
Długo wytrzyma?
Wypełnienia na mięśniach są trwalsze.
Zawsze dbam o naturalny wygląd.
Podobno wyglądam ładniej.
Za tydzień zrobimy jeszcze terapię osoczem.
Dziękuję za niezwykłe umiejętności. Ma pan boskie ręce.
Co tu robisz?
Ostrzegałam cię. Nie będę patrzeć, jak ranisz moją córkę.
Co się stało?
Zostaw nas samych.
Przeproś pacjentów, którzy czekają,
i podaj im dożylnie witaminę C.
Dobrze.
Skończyłaś już rozrabiać? To pogadajmy.
Pewnie. Siadaj.
Co chcesz zrobić?
Ona chce rozwodu.
Zamierzasz jej go dać?
Wiedziałam, że tak będzie. Siła nawyku jest ogromna.
Rozwód to dla ciebie pestka?
Nie mam wyboru, bo inaczej nie dasz mi spokoju.
A co z alimentami?
Jak jej wynagrodzisz siedem lat cierpienia?
Omówię to z Hyejin.
Nie szanowałeś jej zdania, gdy byliście razem.
A teraz nagle taka zmiana?
Skończyłaś już?
Na tę chwilę tak.
Być może jeszcze tu wrócę, jak mi podpadniesz.
Tata znów wróci późno.
Tata jest dla ciebie surowy.
Nadal go lubisz?
Nie lubię, gdy jest surowy,
ale szybko o tym zapominam.
Ty też, prawda?
Często się z nim kłócisz.
Dość tych rozmów, skarbie.
Musisz spać, a rozmowa cię rozprasza.
Zamknij już oczy.
Co?
To było dla ciebie trudne?
A wiesz, jakie trudne było dla mnie?
Miałem romans, bo nie zadowalała mnie moja żona.
Ciebie jeszcze zniosę, ale twoja matka jest nieuleczalna.
Nie masz prawa jej obrażać.
Co takiego złego zrobiła?
Apelowała, żebyś był odpowiedzialny. Co w tym złego?
Nie chciałem się z tobą rozwodzić.
Zmieniłem zdanie, gdy przyszła do mojej kliniki.
Jak chcesz być szczęśliwa, to zerwij kontakt z matką.
Oczywiście wdałaś się w nią.
„Jaka matka, taka córka".
Dam ci 100 000 $ w ramach alimentów.
Chcę praw do opieki nad Taewonem.
Jak chcesz wychowywać dziecko?
Nie pozwolę, żebyś go wychowywał.
Spokojna głowa. Zatrudnię dla niego niańkę.
Zakończmy szybko tę sprawę.
Nie zamierzam tego ciągnąć.
Wyglądasz jak zbity pies.
Zdziwiłabym się, gdyby było inaczej.
Czy on mnie w ogóle kochał?
Zaczynasz kwestionować przeszłość.
Bo to jest przeszłość.
Mam zadzwonić do Jeonghuna?
A chcesz pożyć?
Sangjin martwił się o ciebie, po twoim wyjściu.
Mam to gdzieś.
Zostawił swoją narzeczoną w trakcie przygotowań do ślubu.
Widać to jakiś najnowszy trend.
Ty też się rozstałaś.
Nie przejmuj się mną.
Tak po prostu jest.
Lepiej tak, niż później się rozwodzić.
Czyli moje rozstanie stało się faktem.
Nie mówię o was, tylko o innych.
Idę stąd. Nie masz serca.
Zaczekaj.
Zapomnę o tym mięczaku.
Chrzanić go. Ani razu do mnie nie zadzwonił.
Minął tylko tydzień od rozstania.
Tylko tydzień?
Minął tydzień,
a ja czuję, jakby minęło dziesięć lat.
Rozstaliśmy się zaledwie tydzień temu.
A czuję, jakby minęło tysiąc lat.
To nie może być prawda.
Jak taki długi okres...
Hyeyun: Leżę w szpitalu po wypadku.
Gdzie są pacjenci z wypadków drogowych?
Leży ich tu paru. Szuka pan kogoś konkretnego?
Co się stało? Nie mogłem cię znaleźć.
Opatrzyli mi drobne urazy.
Co ci się stało? Może się pogorszyć.
Nie wychodź za wcześnie. Gdzie kierowca?
Boli cię tam?
Nie, to moje serce.
Czyli masz złamane serce?
Przestraszyłaś mnie!
Przestań mieszać mi w głowie.
Przeszłam w niedozwolonym miejscu.
Chyba zwariowałam.
Od naszego rozstania minął tydzień.
Czuję, jakby minął miliard lat. Nic z tego nie rozumiem.
Chyba mnie nie kochasz.
Ja czuję, że ty mnie nie kochasz.
Nic nie dajesz, tylko bierzesz.
Mam kompleksy, że jestem biedna i nie mam ojca.
Z biedą jakoś sobie poradzę,
ale nie nadrobię braku ojca.
Chciałabym, żeby ktoś go zastąpił.
Jesteś dla mnie jak ojciec.
Właśnie zdałam sobie sprawę,
że tata nie jest wyrozumiały.
Poprawię się.
Ja też byłem w rozsypce.
Modliłem się przez całą drogę.
„Oby tylko wyszła z tego".
Lubię cię bardziej niż własną mamę.
Mogę na tobie polegać.
Tak bardzo cię lubię, że boję się być sama.
Nie wiem, dlaczego poddaję cię próbom.
Kto powiedział, że dziewczyny są dojrzalsze od chłopców?
Jesteś jak dziecko.
Musimy szybko się pobrać.
WNIOSEK ROZWODOWY
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Powiedz to tak, jak należy.
Kocham cię.
Tylko mów, gdy zechcesz odejść.
Zaufaj mi, bez względu na wszystko.
A jeśli to cię przerośnie?
Mówiłem, zaufaj mi.
Wierzę ci.
Komuś się spieszy.
Spójrz.
Skąd wiedzą o naszym ślubie?
Bo im napisałam.
Lepiej szybko się pobierzmy.
Co powiesz swoim rodzicom?
Mówiłem, żebyś mi zaufała.
Czuję się skrępowana.
To się już nie powtórzy.
Od jutra zaczynamy przygotowania.
Do boju.
Chodź tu.
Cholera. Gdzie to jest?
Co takiego?
Ośmiorniczki.
Zostaw je na widoku.
Co ty wiesz o byciu gospodynią?
Siadaj.
Nie złożyłam jeszcze podpisu. Musimy omówić parę spraw.
Jakich spraw?
Na temat alimentów, podziału majątku i opieki nad dzieckiem.
Przyjmę te 100 000 $, bo rozwód jest z twojej winy.
Co sugerujesz?
Zamierzasz mi odpuścić?
Zatrzymam ten dom, ty weź klinikę.
Chcę połowę nieruchomości w Namyangju i pięć kawalerek w Busanie.
5000 $ miesięcznie na dziecko. Oboje zachowujemy prawa.
To moje roszczenia.
To rozbój w biały dzień.
Należy mi się to za te siedem lat.
Według prawa alimenty wynoszą maksimum 50 000 $.
Nie przysługuje ci aż tyle.
Bierz, co ci daję.
Od naszego ślubu twój majątek powiększył się trzykrotnie.
Przyczyniłam się do tego. Mogę wygrać proces sądowy.
Powinienem był wyjść za kogoś z moich kręgów.
Moja eks była inna.
Jej w to nie mieszaj.
Nie tknę twojej kasy z łapówek, chociaż wiem, że ją masz.
To nie dam ci rozwodu.
- Co? - Nie zapłacę za rozwód.
Jeśli chcesz rozwodu, lepiej się uspokój.
Zawsze traktowałeś mnie jak śmiecia.
Nic się nie zmieniłeś.
Nie ma mowy!
Błędem było to, że w ogóle się pobraliśmy.
Nigdy mi nie ufałaś.
Tę już brałaś.
Jestem wkurzona, więc ciśnienie mi nie spadnie.
Będziesz długo żyć, biorąc tyle witamin.
Dbam o zdrowie, póki mogę. Chcesz trochę?
Nie. Nie zależy mi.
Mam to gdzieś.
Jakieś kłopoty z Hyejin?
Nie chcę o tym mówić.
Jestem słabego zdrowia, a dzieci są dla mnie utrapieniem.
Mój zięć to kretyn.
Słucham? Chyba żartujesz.
Nadal jesteś na niego wściekła, że się spóźnił?
Co cię sprowadza do domu? Myślałam, że nie wrócisz.
Bierzemy ślub.
Nie wtrącaj się, mamo. Sami się wszystkim zajmiemy.
Jak sobie chcecie. Nie będę się mieszać.
Co jej odbiło?
Twoja mama przeprosiła jego matkę, więc może jej odpuść.
Naprawdę? Śmiem wątpić.
Twoja mama bardzo się stara.
Czasem jej nie wychodzi, ale i tak cię kocha.
Dlaczego przepraszała? Nie zrobiliśmy niczego złego.
Mamo.
Dohyun jest w domu?
- Tak. - Co zamierzasz zrobić?
On nie chce zapłacić za rozwód.
Niech go szlag.
Zetrę tego niegodziwca na proch.
Co mu powiedziałaś?
Nie wiem.
Zostawi kochankę?
Mam to gdzieś. Nie pierwsza i nie ostatnia.
Może zamieszkasz z nami?
Zamienisz jego życie w piekło.
Pewnie. Wykończmy go.
Czy jest tu ktoś z rodziny,
kto sprzeciwia się temu związkowi?
Powody są doczesne, a nie boskie.
Miłość nie jest wyrachowana.
Gdy ktoś tak podchodzi, miłość umiera.
Miłość jest fundamentem małżeństwa.
Pamiętajmy wszyscy, a zwłaszcza ci, którzy mają dzieci,
żeby unikać aranżowania małżeństw zgodnie z własnym interesem.
- Do widzenia. - Dobranoc.
Bardzo dziękuję.
Witajcie. Stella, Silvano i Peter.
Dobrze was widzieć na mszy.
Dziękuję, ojcze. Peter się żeni.
Gratulacje!
Pewnie dlatego kazanie było takie cudowne.
Jakby było skierowane do nas.
- Wyznaczyliście już miejsce ślubu? - Może tutaj?
Ona chce urządzić wesele w hotelu.
Nie zgodziłam się, ale nie mam tu nic do gadania.
To wybór pana młodego.
Wspaniale. Hyeyun wychodzi za mąż.
Zazdroszczę jej.
Pierwsza córka wyszła za znanego lekarza.
A druga wychodzi za bogacza.
Nie ma czego zazdrościć. Poszczęściło im się.
Po ślubie możesz zamknąć interes.
Będą cię utrzymywać.
Co za bzdury.
Po co? Umiem o siebie zadbać.
Cześć, Hyeyun.
Hej.
O wilku mowa. Bierzecie ślub w hotelu?
W takim otoczeniu będziesz jeszcze piękniej wyglądać.
Chyba miałaś już iść.
Racja. Zapłacę w przyszłym tygodniu.
To twój lunch.
Jesteś umówiona?
Tak, z jego matką.
Teraz ona po ciebie wydzwania.
Przykro mi, mamo.
Nie zniechęcaj się tym.
Najważniejsze to nie dać się złamać.
Mleko już się wylało.
Nic mnie nie powstrzyma.
Co to jest?
Prezent, który chciałam pani dać.
Nie trzeba było.
Ojej, jakie cudowne!
To ekologiczne koszulki dla pani i pani męża.
Będziemy je ubierać na wspólne wypady.
Można je też nosić w domu.
Dziękuję. Prześliczne.
Chciałabym żyć tak jak państwo.
Będziesz.
Po burzy zawsze wychodzi słońce.
Myślę, że nic nie zburzy twojej miłości.
Zgadza się, mamo.
Ślub jest w styczniu, nie zostało wiele czasu.
Może urządzimy go w kościele?
Myślałam, że woli pani hotel.
Zmieniłam zdanie.
Hotele są zbyt pospolite.
Ślub w parafii, gdzie dorastał Jeonghun, będzie pełen znaczenia.
Kiedy mogę zadzwonić do twojej matki?
Nie chcę jej przeszkadzać w pracy.
Może pani dzwonić o każdej porze.
Wspaniale razem wyglądają.
Zna ją pani?
Nigdy jej nie widziałam.
Zatem skąd ją pani zna?
Gijung żeni się dwa tygodnie przed wami.
To pewnie jego narzeczona.
Witaj, ciociu. Cześć, Hyeyun.
To Han Cheyoung.
Bardzo mi miło.
Myślałam, że się poznamy za tydzień.
Chyba poznaję cię jako pierwsza w rodzinie.
Zgadza się.
To moja przyszła synowa.
Jaka piękna bransoletka.
Tobie też by pasowała.
Mam zamówić dla ciebie?
Nie trzeba.
Tylko nie taką samą. To byłoby niestosowne.
Ale ta jest najpiękniejsza.
Piękno to kwestia względna.
Nie można tego oceniać w ten sposób.
Moja ciocia jest romantyczką.
W przeciwieństwie do Hyeyun.
Jesteś raczej praktyczna, co?
Nie za dobrze mnie znasz. Bywam też romantyczna.
Tak, w ogóle jej nie znasz.
Spójrz tylko. To prezenty od niej.
Śliczne, prawda?
Nie mogę ocenić prezentu, ale pasuje do ciebie.
Prawda? Jest ekologiczna.
Jesteś taka szczęśliwa.
Zawsze chciałaś mieć córkę.
Tak. Z Hyeyun będziemy najlepszymi przyjaciółkami.
Weźmiecie pożyczkę na wesele?
Ona planuje ślub w hotelu.
Trzeba przejawiać dobre intencje. Muszę się jakoś dorzucić.
Kwalifikujesz się na wyższą pożyczkę?
Już nie.
A ty? Masz jakieś oszczędności?
- Mam. - Pożycz mi, a ja ci oddam.
Lepsze to, niż płacenie odsetek.
Już pożyczyłam.
Oszalałaś? Żaden z ciebie pożytek.
Komu pożyczyłaś w tak trudnych czasach?
Musiałam. Była zdesperowana.
- Dostaniesz je z powrotem? - Pewnie.
Potrzebujesz 20 000 $?
Na razie 10 000.
Dobrze kombinujesz.
Hyejin nie miała porządnego ślubu,
więc to pierwsza taka okazja.
Tylko nie mów o tym Hyejin.
Dlaczego? Przecież jest szczęśliwa.
Cheyoung jest najmłodsza z sióstr Jeyu.
Wydaje się zarozumiała.
Dlaczego?
Zachowywała się, jakby miała najlepszy gust.
Mówiła, że ma najpiękniejszą bransoletkę.
Zwykle nikogo nie obmawiam.
- Robię to tylko z tobą. - Wiem, mamo.
Tam!
- Może ta? - Ładnie wygląda.
Ładnie to za mało.
Ta jest przeciętna. Musisz być nią zachwycona.
Tak, mamo.
Może ta?
To szaleństwo. Co powinnam powiedzieć?
Podobają mi się te, które wybierasz. Masz świetny gust.
Tak sądzisz? To może ja zdecyduję.
Pokaże nam pani tę bransoletkę?
Oczywiście.
Jesteśmy z Hyeyun w taksówce.
Zróbmy sobie zdjęcie. Spójrz w obiektyw.
Leci ptaszek!
A teraz pokaż bransoletkę.
- Dobrze. - Pokaż ją.
Spójrz na mamusię.
Tutaj.
Transakcja w toku.
JESTEŚMY W TAKSÓWCE
Świetnie się bawią.
Proszę zabrać kartę i potwierdzenie.
Mam debet na koncie.
Ale chodzi o honor kobiety.
Nie rób takiej miny. Czuję się urażona.
Z nami już koniec.
Jak możesz tak niszczyć nasz związek?
Ile ty masz lat?
Tylko pogarszasz sprawę.
Nie wyjdę za ciebie.
Zostawię twoją żonę w spokoju.
Będziemy znowu razem?
Nie chcę też kawalerki.
Jak będę chciała pieniędzy, to poszukam kogoś bogatszego.
Proszę zaczekać.
Dobrze, dziękuję.
Piękne kobiety też tu bywają.
Ona wszystko sobie poprawia.
Zapraszam.
Co cię sprowadza?
To kasa za rachunek z restauracji.
Nie trzeba. Przepraszam, że się spóźniliśmy.
Odwdzięczysz się kiedyś. Robię, co do mnie należy.
Nie zawsze mężczyzna płaci.
Płaci też ona, albo po połowie.
Musisz być na to wyczulony.
Chciałem stanąć po stronie matki, ale chyba trochę namieszałem.
Matka... Powodzenia.
Jesteśmy teraz rodziną. Może się czasem spotkamy?
Pewnie.
Będę leciał. Kończy się pora lunchu.
Nie spiesz się z małżeństwem.
Słucham?
Możesz jeszcze się wycofać, zanim powiesz „tak".
Nie mogę dłużej czekać.
Chcę to mieć już za sobą.
Wiem, że masz dość, ale musiałam cię zaprosić.
W porządku, mamo.
Jesteś młoda, więc mniej cię to męczy.
Masz rację.
Muszę ci coś powiedzieć.
Musisz spełnić pewne kryteria, żeby mieć ślub kościelny.
Jakie?
Musisz mieć bierzmowanie.
W przyszłym tygodniu pójdziemy do księdza.
Opowiem ci o naszej religii, ale to musi być twój wybór.
To zależy od ciebie.
Robi się coraz gorzej.
Wybierasz się gdzieś?
Do Hyejin.
Pakujesz sporo rzeczy. Ile tam zostajesz?
Wszystko może się przydać.
Co to jest?
Prezent od matki Jeonghuna.
Śliczny, ale mogłaby dać nam część swojego majątku.
Ile kosztowała?
Zemdlejesz, jak usłyszysz.
Powiedz, to zemdleję.
3 300 $.
Co za brak wyczucia. Wzięłam pożyczkę na ślub.
Naprawdę?
A mam inne wyjście? Uroczystość ma się odbyć w hotelu.
Teraz chce wyprawić ślub w kościele.
Co ty wygadujesz?
Upierała się przy hotelu.
- Myślałam, że jesteś temu przeciwna. - Z powodu kosztów.
Uznałam, że nie mogę protestować, skoro ona płaci.
Ślub bierze się raz w życiu. Musisz być szykowna.
Co jej powiedziałaś?
Nic takiego.
- A co na to Jeonghun? - Jeszcze nie rozmawialiśmy.
Pewnie zgodzi się z matką.
Po co ci to małżeństwo, skoro go nie kontrolujesz?
Jak jesteś taka uległa, odpuść sobie.
Mamo!
Hyejin też jest uległa. Starczy nam takich.
Lepiej od początku miej nad nim przewagę.
Czemu tu przyszliśmy?
Rety!
Można by pomyśleć, że bierzemy tu ślub.
Proszę bardzo.
Naprawdę czuję się jak na własnym ślubie.
Mówiłeś, że będzie tak jak chcę, prawda?
Tak.
Nic nie jest po mojej myśli. A zwłaszcza lokalizacja.
Nie wiedziałam o ślubie kościelnym.
To nic pewnego. Trzeba zapytać o to twoją matkę.
A nie musimy słuchać twojej matki? Ona nie posłucha mojej matki.
Oczywiście, że posłucha.
Od rozstania czuję się stłamszona. To przez twoją matkę.
Od tamtej pory mnie nie słuchasz.
Mieliśmy o tym nie rozmawiać.
To była taka trauma, że ciągle będzie wracać.
Mówiłaś, że będziesz mi ufać, ale tego nie robisz.
Podświadomie ci ufam.
Udowodnij mi, że mnie kochasz.
Dla mojej mamy to jedyna taka uroczystość.
Chce, żeby była pełna znaczenia.
Ten kościół mnie ukształtował.
Może ty znasz to miejsce, ale ja nie.
Słyszałam, że trzeba spełniać pewne wymagania.
Tego już za wiele.
Czego więc chcesz?
Nie mam nic do kościoła, ale chcę się pobrać w hotelu.
To mój ślub. Chcę na nim błyszczeć.
Dobrze. Zajmę się tym.
Czyżby? Zrobisz to, co powie matka.
Hyeyun.
Nie patrz, dopóki nie wstanę.
Nie patrzę.
Odwróciłem się.
Wstałaś już?
Odwracam się.
Już?
Jedźmy.
Hyeyun!
Czy w przypadku ślubów też występuje depresja poporodowa?
Nie wiem, czemu jestem taka wrażliwa.
Jego słowa nic dla mnie nie znaczą.
Miejsce ślubu nie jest istotne. Najważniejsze, z kim idziesz do ołtarza.
Przekonasz się w swoim czasie, dlaczego miejsce jest ważne.
Cały dzień podlizywałam się jego matce.
Ale masz drogą bransoletkę i torebkę.
Ja bym się podlizywała.
Rzeczywistość wygląda inaczej.
Co robisz?
Zachowujesz się jak fetyszystka.
- Fetyszystka? - Nie udawaj, że nie wiesz o czym mówię.
Tylko spokojnie.
Tylko z powodu motocykli muszę oglądać takiego typa.
Jedziemy.
Wiesz w ogóle, co to jest orgazm?
Zaraz cię przejadę.
Co to za nowa laska?
Kim ona jest? Czemu musimy się z nią witać?
Ciocia?
Cześć, Dohyun.
Może skoczymy na piwo?
Nie jeżdżę po alkoholu.
Nie ma z nią dyskusji.
Będziesz tu wpadać?
Jak śmiesz mnie o to pytać?
On mnie namówił na spotkanie z fajnymi gośćmi.
Akurat.
Słodki jestem, co?
Przestań. To nie działa.
Dobry pomysł. Lepiej idź do domu.
Moja siostra się u was zatrzyma.
Teściowa będzie u nas mieszkać?
Tak. Powiedziała, że Hyejin kiepsko się czuje.
Halo?
Mówi mama Jeonghuna. Możemy porozmawiać?
Jeśli ma pani klienta...
W porządku. Nasze dzieci są najważniejsze.
Spotkamy się jutro, żeby omówić kwestie ślubu?
Może pani do mnie przyjechać?
W ciągu dnia jestem zajęta pracą.
Oczywiście.
Tak.
Dobrze.
Co za brak wychowania. A ja niby nie jestem zajęta?
Cześć, Jeonghun. Jadłeś kolację?
Mamo, możemy wyprawić ślub w hotelu?
Hyeyun coś mówiła?
Ona nie jest katoliczką, więc to byłoby nie fair.
Nie wzięliśmy pod uwagę ich zdania.
A wcześniej nic nie mówiła?
Nic a nic.
Durniu. Chyba jednak coś mówiła.
Nie musisz udawać.
Te kobiety doprowadzają mnie do szału.
Nie wiem, co robić.
Skarbie, możesz mi też nalać?
Staram się jak mogę, ale on ciągle mnie irytuje.
Narzeka?
Hyeyun narzekała na ślub w kościele.
To tylko twoje domysły.
Wiem, że mam rację.
Do wczoraj wszystko było dobrze.
Jeśli chcą czegoś innego, może niech sami wybiorą?
Powiedzieliśmy już o tym księdzu.
Podzieliłaś się tym spontanicznie.
Obdzwoniłam hotele, ale wszędzie były rezerwacje.
Piąty stycznia to szczęśliwa data, więc wszystko jest zajęte.
Wzięłam to kazanie za dobrą wróżbę.
Nic na to nie poradzimy.
Zgłosiłam już ślub w kancelarii parafialnej.
Klamka zapadła. Nie mogę tego odwołać.
Tak szybko?
Jestem człowiekiem czynu. Szybko podejmuję decyzję.
O, nie. Co teraz zrobimy?
Porozmawiam o tym jutro z panią Jeong.
Ona już mówiła, że nie chce ślubu w hotelu.
Szybko się uwinęłaś.
Oczywiście. Moja córka mnie potrzebuje.
Przepraszam. Pewnie masz na głowie ślub.
To żaden kłopot. Cieszę się, że mogę ci pomóc.
Ugotuję ci coś pysznego.
Lepiej coś zamów. Pewnie i tak masz wszystkiego dość.
On cię traktuje jak popychadło.
Tak myślałam.
Co tam robi twoja matka? Wrócę do domu, jak zniknie.
Nakłoniłam go, żeby wykonał ruch, tak jak radziłaś.
Gdzie karimata?
Śpij tutaj.
A jak Dohyun przyjdzie?
Nie przyjdzie. Możesz tu spać.
- Czemu nie przyjdzie? - Wie, że tu jesteś.
Unika mnie?
Tylko nie demoluj jego kliniki.
Nic tym nie zyskam, jeśli mamy iść na ugodę.
Gdzie się zatrzymał?
Pewnie w klinice.
Na pewno? Jest z tą zdzirą?
To bez znaczenia.
Jak to? Ona rozbiła waszą rodzinę.
Możesz się domagać odszkodowania.
Nie chcę.
Czyli jeszcze cię trzyma.
- Słucham? - Nadal coś do niego czujesz.
Rozwiedziesz się z nim?
Nic do niego nie czuję.
Rozwód niczego nie zmienia. Wszyscy mężczyźni są tacy sami.
A ty masz dziecko.
Bądź rozsądna. Zawsze możesz się z nim rozwieść.
Ale wtedy, gdy ty będziesz tego chciała.
Na razie nie jesteś przekonana.
Rozwód jest trudniejszy niż małżeństwo.
Trudno jest być samotną matką. Wiem, bo to przerabiałam.
Nie byłaś szczęśliwa, gdy tata tu był.
Skąd wiesz? Patrzysz na to z zewnątrz.
Bardzo się kochaliśmy.
Nie potrafił dbać o rodzinę. Poza tym, był dobry.
W takich sytuacjach mi go brakuje.
Skąd wiesz, jak się czuję widząc, że dobrze ci bez niego.
Dziękuję, że pani tu przyjechała.
Drobiazg. Spotkałyśmy się w Gangnam.
Przyjechałam z rewizytą.
Nie wygląda pani najlepiej.
Doprawdy? Czuję się dobrze.
Zależy pani na ślubie kościelnym z powodu kłopotów finansowych?
Bynajmniej. Na finanse nie mogę narzekać.
Miło mi to słyszeć. Już się martwiłam.
Ślub kościelny ma wymiar duchowy. Nie chodziło o pieniądze.
Rozumiem. Moje obawy były bezpodstawne.
Ale Hyeyun się sprzeciwia.
To głównie wpływ jej przyjaciół.
Wmawiają jej, że najlepszy byłby hotel.
Dla współczesnych kobiet to największa atrakcja.
Mogą wtedy błyszczeć.
Szkoda, że Hyeyun tak nisko się ceni.
Nie sądziłam, że obchodzą ją opinie innych.
Szczerze mówiąc, po naszej ostatniej rozmowie
postanowiłam posłuchać pani rad, bo nie jest pani wybredna.
Doprawdy?
Nie wiem, czy pani rozumie, co czuję.
Cieszę się, że na kolację będzie stek,
ale jestem rozczarowana, że podadzą też zupę z makaronem.
Nie wierzę jej. Nalej mi wody.
- Pewnie. - Jest Hyeyun?
Pewnie, że nie. Nie ma jej.
Mówiłam jej, żeby przyszła.
Mamo, to nasza nowa zabawka.
Pasuje do misia, którego ostatnio mi dałeś.
Spotkałaś się z moją matką?
Owszem.
Czy ślub w hotelu to dla was spory problem?
Raczej nie.
Twoja mama chyba ma problemy. Mam nadzieję, że przejmiesz stery.
Hyeyun i tak za ciebie wyjdzie, bo ci ufa.
Wiem.
Ostatnio dałeś plamę. Więcej tego nie rób.
Powiedz coś.
To się więcej nie powtórzy. Zajmę się tym.
Świetnie! W tobie cała nadzieja.
Hyeyun będzie ci dozgonnie wdzięczna.
Mamo, to dla ciebie.
Co to?
Tort musi być przepyszny, skoro mam przybrać na wadze.
Rozumiem.
Chodź. Muszę z tobą porozmawiać.
Dobrze, mamo.
Mam dla ciebie przykrą nowinę.
Nie lubię oszustów i ludzi nieszczerych.
Staram się ciebie zaakceptować, ale wbiłaś mi nóż w plecy.
To nieporozumienie.
Mogłaś powiedzieć, że nie chcesz ślubu w kościele.
Gdybyś mi powiedziała, mogłabym temu jakoś zaradzić.
Właściwie nie...
Nie zgrywaj teraz niewiniątka.
Jak widzisz, prawda wypłynie na jaw.
Przepraszam.
- Gdzie mama? - Hyeyun tu jest.
Jesteś zła? Miałam ci tego nie mówić?
Ależ nie.
Wiesz, o co pytała twoja matka?
Czy mam kłopoty finansowe.
Czyli wyglądam na biedną. To niedopuszczalne.
Nic gorszego nie mogło mnie spotkać.
Moim zdaniem, wygląda pani na bogatą.
Dzięki. Pocieszyłaś mnie trochę.
Cześć.
Co tu się dzieje? Ona nie zrobiła nic złego.
Powiedziałam, co mi leżało na wątrobie.
Byłoby dobrze, gdyby Hyeyun mówiła, co myśli.
Jej matka mnie obraziła.
Zmieniłaś miejsce ślubu bez zastanowienia.
Byłoby dobrze, gdybyś sama mówiła, co myślisz.
Ha Jeonghun!
To moja dziewczyna. Nie podoba mi się, że ją obrażasz.
Wcale jej nie obraziłam.
Zresztą, sam ją zapytaj. Hyeyun...
Ależ nie, mamo.
Trzeba mi było powiedzieć, że chcesz tu przyjść.
Zostaw...
Niewiarygodne.
Zwariowałeś? Co robisz?
Mówiłaś, że mam cię kochać, żeby wyszła z traumy.
Widziałaś, jak potraktowałem mamę,
żeby ci pomóc.
Chciałaś tego. Nie cieszysz się?
W ogóle nie masz wyczucia czasu.
To boli.
Oczywiście, bo zasłużyłeś.
Wszystko zepsułeś.
Chciałaś tego.
Chciałam z nią nawiązać lepsze relacje.
Starałam się ją zrozumieć.
A co ze mną? Oddałem pieniądze twojemu szwagrowi.
Przychodzę do twej mamy, ilekroć do mnie dzwoni.
Powiedziała, żebym był dla ciebie lepszy.
W ogóle nie szanujesz rodziców.
- Co? - Moja mama daje ci dobrą radę.
A ty i tak potrafisz wszystko zepsuć.
I jak tu teraz brać ślub?
Mieliśmy nie popadać w skrajności.
Będzie ciężko, gdy stracę poparcie twojej matki.
Przestań!
Bo co? Zerwiesz ze mną?
Proszę bardzo.
Gdybym wiedziała, że moja mama będzie przepraszać,
nie wróciłabym do ciebie.
Ona nie zrobiła nic złego.
Po prostu chwaliła się swoją córką.
Rozmawiajmy o tym, co jest teraz. Nie rozgrzebujmy starych ran.
Masz rację. Mamy bolesną przeszłość.
Jak mam spojrzeć twojej matce w oczy?
Tato?
Na co czekasz? Leć za nią.
A ty zostajesz?
Nikogo u mnie nie ma. Posiedzę tutaj.
Hej, Jeonghun.
Co tu robisz o tej porze?
Możemy się napić?
Pewnie.
Przyszedłem, bo nie odbierałaś telefonów ode mnie.
Jest już późno.
Wiesz, że źle znoszę nasze konflikty.
Nie odbierałaś, więc myślałem, że jesteś zła.
Miałeś szczęście, że wżeniłeś się w bogatą rodzinę.
Myślałem, że zapewni mi awans społeczny,
ale nie miałem aż takich aspiracji.
Wkrótce spotkasz dziewczynę swoich marzeń.
Uświadomiłem sobie, że najważniejsze jest poczucie komfortu.
Tęskniłem za tobą.
Odejdź.
Nie patrz tak na mnie i nie przychodź tu.
Odbieraj telefony ode mnie, to nie będę cię szukał.
- Kto to? - Cześć, mamo.
Witam.
Czy my się znamy?
Chodziliśmy razem do szkoły. Do zobaczenia.
Właśnie miałem iść. Do zobaczenia.
Kim on jest z zawodu?
Gdzie byłaś?
U Hyejin.
Często tam bywasz. Dohyunowi może się to nie spodobać.
Mam gdzieś, co sobie myśli.
Kim on jest z zawodu?
Prawnikiem.
Serio? Jest żonaty?
Na pewno.
Co tu robi żonaty mężczyzna?
Spotkałam się z jego matką. Mówiła, że to przemyśli.
Wiem.
Skąd wiesz?
Nie mogę się wygadać.
Odpowiedz.
Żyjemy w samotności. Muszę sobie jakoś radzić.
Zaprosiła cię do siebie?
- Skąd wiedziałaś? - To oczywiste.
Powinnam jej była powiedzieć, że nie chcę ślubu kościelnego.
Było jej przykro, że nie jestem z nią szczera.
Trudno być szczerym wobec teściowej.
Na pewno coś knuła.
A co na to Jeonghun?
Jego opinia jest najważniejsza. Rodzice się dostosują.
Mamo, przestań do niego wydzwaniać.
Mnie też krępują telefony jego matki.
On na pewno czuje się tak samo.
Na tym polega małżeństwo. Powinniście się przyzwyczajać.
Ostrożnie.
Wsadź go tu.
Uwaga na głowę.
Nie sądziłem, że aż tak się upił.
Tak bywa. Do zobaczenia później.
Na razie.
Do zobaczenia.
Znów zostałem sam.
Chwila. Jest jeszcze Dohyun.
Dodzwoniłeś się na pocztę głosową.
Jestem taki samotny.
To nic, że mi uprzykrzasz życie.
Bądź przy mnie, dziewczyno.
Jestem taki samotny.
Mamo, spróbuję jeść sam.
Naprawdę?
Chcę się pochwalić tacie, gdy wróci z delegacji.
Jasne.
Jeździłaś kiedyś z nim?
YURI
Jego dziewczyna jest wśród polecanych znajomych.
Co za świat!
Mamo, możesz przyjechać zająć się Taewonem?
Niewiarygodne. To twoja żona!
Mysz pogryzie kota, jeśli zostanie osaczona.
Co to za bzdury?
Nie lataj za żonatymi.
Mogłoby być bardziej pikantnie.
- Mamo! - Jestem duchem?
Nie poślubisz mnie po pięciu latach związku...
Nie dając się złapać.
Mogę.
Chyba oszalałeś.
Lee Deullae! Deullae!
Znasz moją kuzynkę. To jego przyjaciółka.
Tu, pani Ha!
Rodzina pana młodego płaci za wesele?
Jestem z biednej rodziny.
To żałosne.
Jaki dom kupują?
Zrobisz to? Posag i prezenty dla mojej rodziny.